Isca!

Rebater, folla axitativa de Isca!

Rebater nº60 – Precisamos ensino público!

rebater24nHoxe somos miles as que berramos e saímos á rúa para defender unha das bases fundamentais de toda sociedade: o ensino. Apostamos por un ensino público, de calidade, antipatriarcal, que teña en conta a nosa realidade como pobo e que a visibilice empregando a nosa lingua como vehicular. Un modelo democrático no que o estudantado se teña realmente en conta.

A LOMCE é unha lei profundamente reaccionaria, españolizadora, privatizadora, clasista, machista e confesional que afonda no desmantelamento xeral e sistemático do ensino público e en poñer o que queda ao servizo do capital.

Coa súa aplicación este ano o estudantado da ESO e Bacharelato está totalmente desprotexido ao descoñecer como serán as reválidas as cales ten de superar para obter o título. Polo que esiximos que este ano non se realicen estas probas e que de cara ao curso que vén se derrogue a LOMCE.

O estudo universitario tamén está ameazado coa futura aplicación do sistema 3+2 que o elitiza aínda máis ao obrigar en moitos casos a cursar un posgrao para exercer a profesión desexada. Tamén queremos defendelo para que non empeore e loitar por outro modelo mellor.

Vivimos nunha sociedade inxusta e loitamos para transformala. Por iso saímos hoxe a rúa e por iso mañá tamén o faremos. A mocidade galega ten de traballar para visibilizar e erradicar as violencias machistas. Polo que vos animamos a participar nos actos de mañá, 25 de novembro, para reclamar unha vida sen violencia.

É a hora de organizarse e loitar por unha sociedade máis xusta.

Non as reválidas! LOMCE derrogación!

Rebater nº59 – Touradas fóra, nin arte nin cultura!

touradas2016_1Máis un ano, Pontevedra acollerá unha mobilización popular de resposta ao sanguento espectáculo das touradas apoiada por ducias de organizacións, entre elas a nosa. Desde Isca! manifestamos a nosa oposición ás touradas, unha tradición allea a nosa cultura e a nosa terra, polo tanto imposta; transmite valores negativos, como o uso da violencia extrema, o desprezo fronte os dereitos dos animais e a lexitimización da tortura. En definitiva, a lidia perpetúa comportamentos que a sociedade debe rexeitar.

Atopámonos nun momento histórico no que os privilexios do lobby taurino son cuestionados por unha sociedade na que medra a conciencia. En Galiza, as touradas son rexeitadas por máis do 85% das galegas e son incapaces de subsistir sen a inxección de cartos públicos, como sucedeu na Coruña, Sarria e Padrón.

Grazas á mobilización social, Pontevedra é o último recuncho de touradas no noso país. Porén, a praza de touros ten permiso para desenvolver esta sádica actividade grazas á Lei de Protección Animal defendida pola Xunta de Galiza de Feijoo.

Desde Isca! consideramos que xunto coa imprescindíbel loita e organización social, os organismos políticos locais deben dar un paso adiante como xa fixeron noutras ocasións e seguir afogando ao minoritario lobby taurino. Non é lóxico que no 2016 sigan recibindo de xeito indirecto 38.000€, ignorando as reivindicacións da maioría social.

Facémonos eco das reivindicacións das plataformas antitouradas e solicitamos:

1. Ao Goberno do Estado que faga os cambios lexislativos necesarios para a abolición das touradas e a paralización da súa promoción e subvención con diñeiro público, que en plena crise ascende a 600 millóns de euros.

touradas2016_22. Que o Parlamento de Galiza modifique a “Lei 1/1993 de Protección de Animais Domésticos ou Salvaxes en Cautividade” que exclúe no seu artigo 5º as touradas, para que prohíba estas actividades.

3. Ao Concello, o cese do uso de espazos públicos para a promoción das touradas, así como a declaración de Pontevedra como “Cidade Antitouradas e amiga dos Animais”. Exiximos a fin do convenio coa praza de touros polo cal o empresariado taurino recibirá este 2016, 38.000€.

4. A reconversión da Praza de Touros nun coliseu para espectáculos culturais e concertos.

Por último, Isca! anima a toda a sociedade a participar na mobilización convocada por Touradas fóra de Pontevedra o vindeiro sábado 13 de agosto ás 20:00 horas desde a Praza da Peregrina, porque só desde a organización e a mobilización conseguiremos tombar a unha elite que pese a ser minoritaria, subsiste grazas ao apoio dos poderes públicos e empresariais.

Touradas fóra, convenio non!

Rebater nº58 – coa loita da mocidade, Galiza independente futuro socialista!

patria2016_1Paro, precariedade, emigración… son as situacións que atravesa a mocidade no 2016 na nosa Patria. Situacións impostas polo modelo colonial do estado español e polo sistema económico capitalista na súa etapa de neoliberalismo salvaxe, que ven na mocidade a man de obra barata a explotar para sustentar o seu sistema. Un sistema que pasa desde hai anos por unha profunda crise, que non vén dada por algúns excesos nos mercados financeiros ou a mala xestión dalgúns políticos públicos. As crises e as guerras son plenamente consustanciais ao capitalismo, e serviron desde sempre para unha reestruturación do sistema e comezar así de novo o ciclo de aculumación.

Para rachar con esta situación non queda outro camiño que romper con España, sometida ás ordes económicas da UE e os EUA, dentro da cal a transformación social que proporcione dignidade a clase traballadora é inviábel. Sen capacidade para decidir, sen soberanía, non se pode construír unha outra política económica orientada ás melloras das condicións de vida do pobo. Non podemos crear unha alternativa real sen posuír estruturas de decisión no noso país.

Por soberanía entendemos a independencia como única vía para a construción do socialismo, deixando atrás o modelo capitalista no que a opresión é cada vez maior mentres que os dereitos sociais e laborais son cada vez menos. Só coa saída do actual sistema económico poderemos deixar de ser a simple mercadoría coa que aumentan a súa riqueza os grandes capitalistas a costa de lucrarse do pobo traballador.

patria2016_2Por está razón temos claro que sen autodeterminación non hai socialismo, temos claro que o noso horizonte estratéxico é o estado galego, un estado que nos permitirá construír unha sociedade socialista e feminista.
Mais como dixo o Che Guevara, “Se non existe organización, as ideas, despois dun primeiro impulso, van perdendo eficacia”. Cremos que a organización da mocidade é imprescindíbel, tanto para gañar ás difíciles loitas que afrontamos a cotío dentro do sistema capitalista, como para acabar de destruílo a longo prazo.

Fronte o corrupto estado monárquico español, herdeiro do máis cruel fascismo, arelamos unha república que garanta o pobo un futuro digno, que permita o progreso da mocidade traballadora. Pero para conseguila temos que organizarnos en todos os ámbitos: político, sindical, estudantil, feminista, ecoloxista… levando o noso discurso a todas aquelas que son explotadas día tras día por este sistema e precisan dunha alternativa para construír as súas vidas.

Debemos superar o apoliticismo e individualismo da xuventude, pois só organizadas, só coa loita da mocidade, poderemos rematar coa nosa opresión para conseguir un futuro de noso.

Rebater nº57 – Isca! coa loita dos centros de chamadas

chamadas1Ser escravas ou ser traballadoras e traballadores con dereitos. Iso é o que se xoga o sector dos centros de chamadas na loita por un CONVENIO XUSTO. Por iso, desde os últimos meses de 2015 a CIG vén convocando mobilizacións en demanda dun convenio colectivo digno e con dereitos en centros de chamada de todo o país. Fronte ao inmobilismo doutras forzas sindicais de obediencia estatal, están difundido a problemática dun sector que aglutina moita mocidade e tensionando á patronal en demanda dun convenio colectivo digno e con dereitos, fronte ás pretensións de flexibilizar e precarizar aínda máis o emprego.

Unha Patronal que case triplica a facturación nos últimos tres anos a costa dos salarios e dereitos dos seus traballadores e traballadoras, que padecen un convenio xa abondo restritivo e beneficiado da reforma laboral de Rajoy, pretende sacar aínda máis beneficio levando a categoría laboral de teleoperadora directamente á de escrava. Isto, nun sector xa de por si precarizado onde se abusa do contrato de formación, é habitual a contratación via ETT ou con procedementos temporais por parte das propias empresas, non se regulan as preferencias horarias por convenio, etc. Ademais, nunha profesión cuns custos psíquicos e físicos (presións por obxectivos, duracións das chamadas, trato coa clientela; consecuencias físicas polo uso da voz, polas condicións do espazo de traballo…) non suficientemente recoñecidos laboral nin socialmente.

Como se isto non fose abondo, a patronal pretende reducir aínda máis os dereitos. Exemplos prácticos: mentres o seu lucro aumenta, queren situar o aumento salarial só nun 1%. Pretenden, tamén, afondar na distribución irregular da xornada, para que calquera teleoperadora estea disponíbel a tempo completo para despois traballar e cobrar se cadra 20 ou 30 horas.

chamadas2É máis, a ofensiva do novo convenio chega a límites físicos. Por exemplo, o actual convenio contempla unha parada visual (é dicir, que a traballadora poida parar de falar e ler, levantarse, ir ao baño…) de CINCO minutos cada SESENTA. Pois a proposta inicial da patronal é reducir estas pausas Á METADE. Alguén dubida que iso é escravismo? Calquera persoa que lea isto pode facer a proba e comprobar as consecuencias físicas. Isto é ao que chaman flexibilización desde a patronal e desde Isca! só podemos dar o noso apoio aos traballadores e traballadoras que, da man da CIG, están sendo valentes e mobilizándose para que isto non pase.

Para loitar contra isto é fundamental ter unha voz propia, situada no soberanismo e á esquerda, como a CIG, como altofalante. Esta é unha mostra evidente de como a dependencia do Estado español repercute negativamente na clase traballadora galega, que se ve na obriga de negociar como unha parte máis nun marco amplo e condicionado por sindicatos de obediencia estatal con posicións insuficientes. Por iso, seguiremos defendendo a necesidade dun marco laboral propio onde negociar as nosas condicións laborais.

En Isca! somos conscientes da situación na que se atopan as traballadoras e traballadores dos centros de chamadas xa que contamos con numerosa militancia empregada neste sector. Por iso seguiremos defendendo a loita sindical como vía para acadar un traballo digno e sen explotación mais tamén a organización política como ferramenta para mudar o sistema e construír a nova sociedade que soñamos quen non temos nada que perder salvo as cadeas.

Rebater nº56 – Orgullosas nunha terra liberada

lxtbi1 No capitalismo, unhas vidas valen máis ca outras. “Consumo, logo existo”, eis o lema que rexe o noso tempo: as nosas vidas dependen da nosa capacidade para enchermos os petos da burguesía, unha burguesía que aspira a dominar cada recanto do mundo, expandindo os seus mercados e artellando novas formas de aumentar o seu lucro, mercantilizando cada aspecto da existencia cotiá. No capitalismo, todo é mercadoría, e a loita LGTBI non é unha excepción.

Constatamos que nos últimos anos as transmaribibolleras fomos gañando en dereitos, como o matrimonio igualitario ou a posibilidade da mudanza rexistral do sexo. Mais por veces parece que os grupos activistas non se pararon a reflectir quen foi o principal beneficiado das melloras: o home gay, cis, branco, sen discapacidade e de clase media-alta. Non é casual que tal suxeito se erixa como principal (e ás veces único) voz e representación dun colectivo moito máis amplo. A lgtbifobia está inserta nunha estrutura de opresión chamada patriarcado, que por súa vez mantén sinerxías con outras estruturas tales, como o capitalismo ou o racismo. Que ninguén se abraie logo de que o recente ataque a un clube gay en Orlando estea a receber unha cobertura mediática moito maior do que calquera outra agresión deste tipo acontecida en calquera outra parte do mundo. Os medios de propaganda actuaron axiña: aquilo fora un acto de terrorismo islámico, executado por bárbaros que queren destruír os valores occidentais de democracia e liberdade.

Mais nós sabemos que nada é nunca tan sinxelo como o pinta a ideoloxía dominante. O imperalismo capitalista, cos EEUU á cabeza, viu aquí unha posibilidade de ouro, trazando una perigosa dicotomía. Nós contra eles, occidente contra a barbarie, a democracia capitalista contra a inxustiza musulmana. Xa que logo, cautela, pois esta dicotomía, ben empregada, serve para xustificar intervencións militares imperialistas e aumentar o control sobre a poboación do propio país, coa excusa do terrorismo internacional e a defensa dos dereitos LGTBI. Mais tamén cría unha miraxe: fainos crer que o inimigo está fora, cando na realidade vive nas nosas casas e dirixe os nosos gobernos. Actos de terrorismo heterosexual como o de Orlando teñen lugar cada día na rúa do lado. As transmaribibolleras aínda somos botadas da casa pola noso xénero ou sexualidade, exclúesenos de postos de traballo, somos vítimas de agresións tanto verbais como físicas e algunhas, aínda, rematamos mortas polas mans do patriarcado.

lxtbi2No entanto, a burguesía “progre”, desde os gobernos e as empresas, mándanos unha mensaxe: as LGTBI podedes ser cidadás como as que máis, podedes comprar a vosa normalidade consumindo produtos con bandeiras do orgullo e celebrando festas magníficas nos vosos locais, mesmo axudarémosvos a sairdes cada 28 de xuño a celebrar a vosa normalidade polas rúas montadas en elegantes carrozas patrocinadas por algunha marca de bebidas. En troco, unha demanda: deixade atrás as insubmisas aos cánones, as feas, as gordas, as migradas, as discapacitadas, as pobres e as drogodependentes. Deixade as que protestan, as que cuestionan a familia, o amor romántico ou o xénero. Poderedes casar, ter unha casa, crianzas e un carro na porta da casa. O capitalismo rosa darávos normalidade se sabedes pagála coa vosa submisión.

Desde Isca! témolo claro. Se queremos un futuro digno e xusto para todas, debemos loitar como loitaron outras tantas antes ca nós, erguermos as bandeiras do transfeminismo, o anticapitalismo e o independentismo, e berrarmos, todas xuntas: non queremos ser normais, queremos ser ceibes e orgullosas nunha terra liberada.

Rebater nº55 – Futuro digno na nosa ría. Non á prórroga de ENCE!

rebaterenceMais un ano volvemos saír á rúa para loitar polo evidente; un futuro digno na nosa ría. A factoría ENCE é unha das industrias máis contaminantes do país, imposta polo franquismo, e que leva décadas a intoxicar a ría de Pontevedra con práctica impunidade, agás unha insuficiente mais significativa condena por delito ambiental continuado.

O pasado 25 de xaneiro o goberno en funcións do PP decidiu prorrogar a concesión á papeleira ENCE. Posteriormente, o conxunto das forzas políticas do Congreso (agás PP e Ciudadanos) acordou instar ao goberno español a anular unha prórroga que se decidiu lonxe do noso país, nos órganos de poder de quen quer hipotecar o futuro da ría de Pontevedra a costa de enriquecer unha empresa privada que conta con destacados militantes do Partido Popular no seu Consello de Administración. Na actualidade, a unhas semanas dunha nova convocatoria de eleccións, é necesario reforzar a mobilización popular como ferramenta para rachar as aspiracións dunha minoría que só lle preocupa aumentar a súa marxe de beneficio.

Ningunha razón xustifica alongar os privilexios duns poucos e a merma da calidade de vida e a natureza. ENCE destrúe máis postos de traballo dos que crea, menos de 300, de feito só o 0,7% das persoas que traballan na cidade de Pontevedra o fan directamente nesta empresa. Esta factoría consume 12 millóns de metros cúbicos de agua ao ano, catro máis que o total de todos os concellos da ría de Pontevedra, e paga menos do 10% do que lle corresponde. Tamén están as consecuencias de curto e longo alcance (eucaliptización e destrución do noso monte, efectos nocivos, irritabilidade dos ollos, insuficiencias respiratorias ou o desbaratamento da agua) desta industria de enclave tan característica do colonialismo e a dependencia nacional.

A mocidade organizada en Isca! aposta polo fin do ciclo da factoría ENCE xa que mudar o seu emprazamento non é unha alternativa, pola contra continuará estragando e depredando o noso monte mentres os seus donos continuarán a enriquecerse a costa do beneficio común. Tamén defendemos a recolocación das traballadoras agredidas polas políticas do Partido Popular e aplicadas sistematicamente por unha empresa que se di hipocritamente defensora da nosa clase.

Futuro digno na nosa ría! Non á prórroga!

Rebater nº54 – Galiza é a nosa selección!

rebaterseleccionA dereita política que nos goberna desde hai anos no país non coñece límites na súa cruzada contra todo elemento galeguizador ou que tente normalizar algo máis a nosa condición de galegas. Son esas políticas dirixidas polos grupos máis elitistas e antigalegos da sociedade as que arrasaron, entre outras cousas, as incipientes (e insuficientes) políticas a prol das nosas seleccións deportivas nacionais.

Estes encontros deportivos nos que participan as nosas seleccións nacionais son un dos momentos nos que reivindicamos os nosos dereitos deportivos, vencellados estes aos nosos dereitos nacionais: Galiza, como nación que é, ten dereito a que as súas seleccións compitan e participen en pé de igualdade en encontros de todo tipo, nomeadamente de caracter internacionais, representando á nosa nación no ámbito deportivo.
Estes anos de incomparecencia institucional foi respostado polo pobo organizado en torno á oficialidade das nosas seleccións no colectivo Siareiras Galegas, que vén loitando sen descanso desde hai case 20 anos. Esa loita que facemos nosa de apoio á oficialidade das nosas seleccións nacionais en todas as disciplinas deportivas, na reivindicación da visibilización das mulleres en espazos onde son ocultadas e invisibilizadas e no apoio ao deporte de base, popular e non mercantilizado.

Desta volta é a Federación Galega a que recupera un xogo amigábel da selección galega de fútbol. Insuficiente, mais non por iso podemos deixar de acudir, berrar e reivindicar os nosos dereitos como nación. Animamos a toda a mocidade galega a participar na manifestación pola oficialidade que sairá ás 19:00 horas do Campo da Leña e a asistir ao xogo Galiza – Venezuela no Estadio de Riazor.

Rebater nº53 – Defender o idioma como sexa.

rebaterlinguaUn ano máis vémonos nas rúas de Compostela manifestándonos en favor da lingua galega, plantándolle cara á estratexia lingüícida do Partido Popular e amosando a nosa máis sentida dignidade en forma de berro colectivo. Vivimos un contexto político de forte españolización da sociedade galega no que se torna máis necesario que nunca contribuírmos a fortalecer a loita pola dignificación do noso idioma propio e o fortalecemento das iniciativas populares que traballan pola recuperación, conservación e empuxe da nosa identidade cultural desde a base. O aparato propagandístico, a globalización tende a fomentar modelos esteorotipados e importados de culturas alicerzadas no sistema capitalista; difuminando a diferenza e a idiosincrasia das expresións culturais minoritarias.

Perante este feito, Isca! considera que é esencial promovermos expresións culturais de noso, traballar pola recuperación e prestixio da lingua galega e da posta en valor dos nosos símbolos nacionais. Temos que rachar ese dinámica desgaleguizadora, vencendo no combate normalizador e demostrando á mocidade e ao conxunto do país que a nosa lingua, alén de ser a nosa, é digna, extensa e útil. Contamos cun sistema lingüístico luso-brasileiro que nos permite comunicarnos nun espazo de máis de 200 millóns de persoas nos cinco continentes. Un combate pola normalización que ten por forza que ser diario, constante e orientado cara a consecución do monolingüísmo social na lingua propia. É necesario, pois, contrarrestar a súa ofensiva cun intenso labor na dirección contraria, denunciando o falso discurso da imposición e defendendo o galego como lingua de comunicación en todos os ámbitos da vida.

Animámonos a nós mesmas, e a todas as que compartan o que aquí defendemos, a contribuírmos a espallar e multiplicar as iniciativas que traballen pola defensa e a normalización da nosa lingua. Porque como mozos e mozas revolucionarias temos a convicción e o deber de defender a lingua como sexa: con raiba, con furor, a metrallazos!

Rebater nº52 – 1º de maio. Á Clase Obreira todo pertence!

rebater1maio2rebater1maio1 Máis un ano, chega o Día do Internacionalismo Proletario, chega o 1º de maio. Hai un ano alertabamos que Galiza é cada día que pasa moito máis pobre e vella. Ao desemprego, especialmente elevado entre a poboación máis nova, súmase un premeditado e constante ataque aos nosos dereitos laborais, que precarizan o emprego e limitan as axudas sociais.

A emigración fai que miles de mozas abandonen o país anualmente desde o comezo da crise do sistema, unha emigración con risco de permanencia; é dicir, moita dela ten poucas posibilidades de volver. A que decide ficar atópase unha realidade cada día máis empobrecida e con menos posibilidades de futuro.

Somos nós as que creamos a riqueza e as que movemos o mundo coas nosas propias mans. Somos nós, a clase obreira, as expulsadas e as precarizadas. Ás que nos obrigan a pagar unha débeda ilexítima que nos afoga. As que vendemos a nosa forza de traballo por salarios cada día máis miserentos. As que carecemos de poder para xerir os nosos recursos e decidir o noso propio futuro.

Por isto, desde Isca! queremos chamar á mobilización do conxunto da sociedade, e en particular da mocidade galega, contra o roubo e o saqueo. Por un modelo social xusto e equitativo; pola organización dunha resposta contundente contra os abusos da troika e a patronal; polo mantemento dos postos de traballo; contra a precariedade laboral e sobre todo por un futuro digno e na terra para a mocidade galega. Un futuro que debe pasar pola independencia e a plena soberanía como vía para sermos nós, como clase e como pobo, quen arbitremos o noso destino e construamos un sistema alternativo ao servizo das clases populares, o socialismo.

1º de Maio!

Se a clase obreira todo o produce, a ela todo pertence!

.

>> Descarga o Rebate en PDF

Rebater nº51 – todas á rua. Non á LOMCE, non ao 3+2

rebater51_1rebater51_2A mocidade rebelde galega ten unha nova cita para demostrar que as políticas que teñen por obxectivo roubarnos unha parte das nosas vidas deben rematar. Miles de berros de reivindicación, de indignación, de carraxe e de raiba. Miles de gorxas conscientes, combativas, insubmisas e organizadas. Esa mocidade galega que non dubida en saír á rúa para defender unha das bases fundamentais de toda sociedade: o ensino; pero non calquera tipo de ensino. Un ensino integramente público ao servizo das clases populares, contrario aos postulados do capitalismo que entende este como un ben mercantil. Un ensino de calidade, básico para a formación de persoas críticas e libres. Integramente en galego, incardinado na nosa realidade e na nosa historia tan silenciada e negada, sen imposicións de linguas ou modelos alleos. Democrático, onde o estudantado teña dereitos e participación real, suxeito activo da vida diaria dos centros. Non patriarcal, onde se visibilice a muller na historia e na sociedade e se eduque na superación dos roles de xénero.

A LOMCE, unha lei profundamente reaccionaria, españolizadora, privatizadora, clasista, patriarcal e confesional afonda no desmantelamento xeral e sistemático do ensino público e en poñer o que queda ao servizo do capital. Sabemos que o ensino é básico para a formación de persoas críticas e libres, clave para o desenvolvemento dun pobo, e por iso o poder teima en se apropiar del. A LOMCE baséase na vontade mercantilizadora do ensino e de como este debe de estar suxeito aos procesos económicos e aos seus resultados, é dicir, debe axustarse ás demandas dos mercados, do capital.

A isto súmaselle a nova reformulación dos graos que se acaba de aprobar. Non é algo novo. A suposta harmonización do ensino superior á que obrigou o Plano de Boloña viña, na teoría, a homoxeneizar as titulacións do estado español coas do resto dos sistemas universitarios europeos facendo que as carreiras pasasen de 5 a 4 anos, sendo en moitas obrigatorio cursar posgraos para completar o coñecemento. Isto leva ao encarecemento xeral do sistema xa que o prezo dun ano de posgrao pode chegar a ser máis do dobre que o dun ano de grao polo que isto, sumado ao descenso no número de bolsas, fai que só as persoas que teñen suficiente solvencia os poidan cursar. Coa nova fórmula pásase de ter 4 a 3 anos de grao e de 1 a 2 anos de potgrao, o que aínda aumenta máis o prezo e diminúe a cantidade de xente que accede a eles.

Sobran os motivos non só para un día de folga e movilización masiva senón para pisar o acelerador na loita social, estar en primeira liña do combate denunciando que no capitalismo non temos futuro e que hai que rachar con este réxime corrupto e decadente. Quérennos domesticadas, quérennos pasivas, desmovilizadas no intre onde o noso golpe debería ser máis forte. Por cada moza na emigación, por cada mozo no desemprego, por cada moza que ten que deixar os seus estudos, súmase unha razón máis para facerlle fronte a este sistema.

É hora de loitar! Por todo o dito Isca! sae hoxe á rúa na convocatoria de folga estudantil que impulsa a nova organización do estudantado galego Erguer, para reivindicar un ensino público que loite contra a elitización, digno, galego, científico e antipatriarcal. Saudamos a constitución de Erguer, que é o resultado do proceso de acumulación de forzas levado a cabo polas organizacións estudantís nacionalistas e independentistas Agir, Comités e Liga Estudantil Galega como ferramenta unitaria do estudantado galego. Con Erguer por un ensino lonxe da miseria e da falta de expectativas.

Por un ensino público e gratuíto, que eduque en igualdade e que defenda a nosa lingua.

.

>> Descarga o Rebater