<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<!-- generator="wordpress/2.3.3" -->
<rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	>

<channel>
	<title>Isca</title>
	<link>http://www.iscagz.org</link>
	<description>Construíndo poder popular</description>
	<pubDate>Wed, 20 Aug 2008 15:02:41 +0000</pubDate>
	<generator>http://wordpress.org/?v=2.3.3</generator>
	<language>en</language>
			<item>
		<title>Disponibilizamos video da nosa participación no 25 de Xullo</title>
		<link>http://www.iscagz.org/disponibilizamos-video-da-nosa-participacion-no-25-de-xullo/</link>
		<comments>http://www.iscagz.org/disponibilizamos-video-da-nosa-participacion-no-25-de-xullo/#comments</comments>
		<pubDate>Fri, 15 Aug 2008 21:03:41 +0000</pubDate>
		<dc:creator>admin</dc:creator>
		
		<category><![CDATA[outras novas]]></category>

		<category><![CDATA[video]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.iscagz.org/disponibilizamos-video-da-nosa-participacion-no-25-de-xullo/</guid>
		<description><![CDATA[Xa está disponíbel o audiovisual que recolle a nosa participación na manifestación do Día da Patria do 2008, onde Isca revindicou mais un ano a independencia e a mudanza cara o socialismo para o noso país.]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p align="center"><br /><img src="http://e.static.blip.tv/Isca-IscaNo25DeXullo2008637.jpg" alt="media"><br />

]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://www.iscagz.org/disponibilizamos-video-da-nosa-participacion-no-25-de-xullo/feed/</wfw:commentRss>
	<enclosure url="http://blip.tv/file/get/Isca-IscaNo25DeXullo2008277.flv" length="1" type="video/x-flv"/>
	</item>
		<item>
		<title>É posíbel reformar España? Razóns para traballar por un Estado galego independente</title>
		<link>http://www.iscagz.org/e-posibel-reformar-espana-razons-para-traballar-por-un-estado-galego-independente/</link>
		<comments>http://www.iscagz.org/e-posibel-reformar-espana-razons-para-traballar-por-un-estado-galego-independente/#comments</comments>
		<pubDate>Thu, 31 Jul 2008 10:39:07 +0000</pubDate>
		<dc:creator>admin</dc:creator>
		
		<category><![CDATA[breves]]></category>

		<category><![CDATA[autodeterminación]]></category>

		<category><![CDATA[independencia]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.iscagz.org/e-posibel-reformar-espana-razons-para-traballar-por-un-estado-galego-independente/</guid>
		<description><![CDATA[

 O debate sobre o independentismo (ou arredismo), sobre a pertinencia ou non de defender como obxectivo estratéxico do nacionalismo galego a constitución dun Estado propio, estivo sempre presente no noso movemento, con mais ou menos relevancia segundo o momento histórico e a correlación de forzas interna. Moitas veces usado como tótem e moitas outras tratado [...]]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p style="text-align: center"><img width="210" src="http://www.polabase.net/images/stories/novas/0807independencia.jpg" height="80" /></p>
<p align="justify"> O debate sobre o independentismo (ou arredismo), sobre a pertinencia ou non de defender como obxectivo estratéxico do nacionalismo galego a constitución dun Estado propio, estivo sempre presente no noso movemento, con mais ou menos relevancia segundo o momento histórico e a correlación de forzas interna. Moitas veces usado como tótem e moitas outras tratado como tabú, a palabra de orde &#8220;independencia&#8221; foi censurada e mesmo perseguida por parte da dirixencia nacionalista, que se esforza en desmarcarse publicamente día si e día tamén dunha alternativa lexítima que eles contribuen a criminalizar.<br />
A dirección do BNG, que até hai poucos anos falaba sen complexos da necesidade dun Estado propio (se ben non lle concedía necesariamente o contido de independencia formal), xogou ás veces con certa ambigüidade sobre o sentido en que concretar o direito de autodeterminación. Hoxe, esa postura está moito mais clara. O obxectivo é avanzar nun suposto proceso de &#8220;reforma de España&#8221; que nos conduza a que esta nos recoñeza algún día como nación e por tanto os dereitos que nos corresponden, sempre dentro do seu Estado.</p>
<p align="justify">O que no seu momento foi exposto como un paso intermedio, hoxe preséntase directamente como o obxectivo final. Así o declarou a pasada Asemblea Nacional do BNG, que marcou como meta final a consecución dun &#8220;Estado plurinacional&#8221; ao tempo que fixaba como unha das prioridades da organización a defensa de &#8220;outra concepción da unidade de España&#8221;. Esta última aberración é inédita na historia do nacionalismo e ben ilustrativa de cara a onde avanzan as cousas.</p>
<p align="justify">Pois ben, a nosa aposta non é á de construir unha España diferente, nin reformala, nin &#8220;dignificar&#8221; lixeiramente o dominio que exerce sobre nacións como a nosa. A nosa alternativa é, sinxelamente, romper España.</p>
<p align="justify">Para nós, ter como aspiración federarse ou confederarse con quen leva 500 anos a destruirnos como pobo só é comprensíbel desde mentalidades suicidas. Non vemos necesidade algunha, nin vemos as virtudes pasadas, presentes ou futuras de nos unir dalgún xeito a unha España que significou sistematicamente a nosa decapitación política, a nosa dependencia económica e  a substitución da nosa cultura e lingua polas alleas.</p>
<p align="justify">Para quen nos acusa de &#8220;falta de realismo&#8221; aos independentistas, dirémoslle que achamos moito máis realista a posibilidade de desenvolvernos como Estado libre que agardar a que España se &#8220;auto-reforme&#8221; para permitir ampliar competencias autonómicas e chegar gradualmente a recoñecer os nosos dereitos políticos como nación. Se o ritmo de &#8220;cesión de soberanía&#8221; (realmente só de competencias) é o actual, tardaríamos miles de anos en ser plenamente soberanos. Por iso, unha vez España demostrou (co Estatut &#8220;cepillado&#8221; ou co Plan Ibarretxe versión 1 e 2) que mesmo as iniciativas mais tímidas de aumento competencial non collen no corsé da lexislación estatal, quizá é xa tempo de probar outros camiños.</p>
<p align="justify">Mesmo calquera alternativa de carácter confederal que sexa minimamente coherente, debería esixir primeiro, e previamente, o recoñecemento do noso dereito de autodeterminación, pois para ceder soberanía, é preciso tela antes.</p>
<p align="justify">Porque a autodeterminación, ademais de entendela como un proceso hai que entendela como un dereito. Dereito ao que non se lle poden poñer límites, e cuxa concrección para nós debería ser a proclamación dunha República Galega, posibilidade hoxe legalmente vetada pola Constitución Española e os seus derivados Estatutos, aos que o BNG antes se opuña.</p>
<p align="justify">O principal argumento usado unha e mil veces por certos dirixentes nacionalistas (particularmente determinados líderes da UPG, para quen o combate a esta alternativa foi sempre unha prioridade) para negar a lexitimidade do independentismo é que esta alternativa non garante a soberanía real dos pobos pois a independencia formal pode encubrir formas de neocolonialismo (sobran exemplos de estados formalmente independentes que na práctica non dispoñen dos seus recursos nin teñen capacidade de decisión real). Isto é loxicamente certo, mais non o é menos que un Estado propio é unha condición indispensábel para exercer a propia soberanía. Todos os pobos que culminaron con éxito procesos de liberación nacional fixérono coa ferramenta imprescindíbel da plena independencia nacional, e non coñecemos un só exemplo do contrario.</p>
<p align="justify">De facto, o independentismo que nos defendemos non se limita ao campo formal, senón que expresa a vontade de nos autogobernar plenamente a todos os niveis.</p>
<p align="justify">Ás veces emprégase tamén o argumento dun suposto &#8220;rexeitamento social&#8221; ou mesmo &#8220;medo&#8221; ao independentismo, que impediría por tanto defender tal proxecto. Isto podería levarnos a renunciar a modificar a ideoloxía dominante na sociedade, mesmo podería facernos renunciar ao nacionalismo, que por si mesmo xa crea tamén moitas desconfianzas. Porén, o argumento tampouco é válido. Basta ver enquisas de opinión para ver que a (pequena) porcentaxe de galegos que apoiamos a independencia é moi similar á que apoia o exercicio do dereito de autodeterminación (que a dirección do BNG formalmente si defende), conceito que popularmente se asocia directamente a separatismo.<br />
Estes e outros argumentos lévannos a recuperar a memoria dunha figura tan interesante para un movemento como o noso como é a do arredista e socialista Xohán Xesús González, que dicía: &#8220;Nada nin ninguén pode obrigarnos a ficar unidos a un Estado que representa unha ruina inminente e un perigo constante&#8221;.</p>
<p align="justify">Trátase pois, simplesmente de que moitos galegos e galegas non nos sentimos españois e non queremos selo de nengunha maneira. A artificial identidade española no noso país sempre se construiu en oposición á nosa propia, negándoa e aniquilándoa. O noso proceso debe ser a partir de agora xusto o contrario, reconstuirnos como pobo libre en oposición a quen nos nega, que non é outro que o Estado Español.</p>
<p align="justify">Como todos os pobos libres da historia, traballaremos pola nosa plena soberanía, pola independencia nacional.</p>
<p align="justify"><a href="http://www.polabase.net/index.php?option=com_content&amp;view=article&amp;id=156:e-posibel-reformar-espana-razons-para-traballar-por-un-estado-galego-independente&amp;catid=47:qpola-baseq-no3&amp;Itemid=65">Artigo orixinal publicado na web do mpb</a></p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://www.iscagz.org/e-posibel-reformar-espana-razons-para-traballar-por-un-estado-galego-independente/feed/</wfw:commentRss>
		</item>
		<item>
		<title>Metamorfose Ideolóxica</title>
		<link>http://www.iscagz.org/metamorfose-ideoloxica/</link>
		<comments>http://www.iscagz.org/metamorfose-ideoloxica/#comments</comments>
		<pubDate>Mon, 28 Jul 2008 16:38:32 +0000</pubDate>
		<dc:creator>admin</dc:creator>
		
		<category><![CDATA[breves]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.iscagz.org/metamorfose-ideoloxica/</guid>
		<description><![CDATA[Na metamorfose, Gregorio Samsa esperta unha mañá convertido nunha extraña criatura. É aceptado a duras penas pola súa familia, e pouco a pouco as tensións familiares chegan a un ponto no que o abandonan no seu cuarto [...]]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p align="justify">Na metamorfose, Gregorio Samsa esperta unha mañá convertido nunha extraña criatura. É aceptado a duras penas pola súa familia, e pouco a pouco as tensións familiares chegan a un ponto no que o abandonan no seu cuarto e o deixan esmorecer, logo do cal marchan de viaxe e fechan esa etapa da súa vida.</p>
<p align="justify">O nacionalismo galego inicia outra viaxe na que a mutación ideolóxica , a aceptación das regras de xogo impostas, e o que é pior , a asimilación a marchas forzadas dos dogmas neo-liberais van pouco a pouco cercenando o xerme revolucionário e rupturista co que muitos partiran. O eixo de coordenadas , segundo nos contan, é inamovíbel, e debemos traballar estritamente nos vectores indicados para, se cadra, lograr que rectifiquen parcialmente a súa dirección.</p>
<p align="justify">Nunha realidade en continuo movemento os obxectos observados nun determinado instante xa non se atopan encadrados na mesma posición ao seren examinados. Sobre todo se temos en conta que os pontos de referencia tamén se están a desprazar. Con esa dificuldade engadida, a tarefa de analisar a realidade e calcular as solucións aos problemas complícase. No fondo, sabemos que cómpre mudar de eixo de coordenadas. Eis a verdadeira liberdade.</p>
<p align="justify"> Mentres tanto, as asembleas convertérsanse en puro significante, en mito. Xa nada se decidía dentro delas: só importaba figurar e perpetuar a farsa da súa propria existencia. Nada tiña sentido xa, e a familia de Grigori partía rumbo a ningures, con novas metas, mais sen saber que os que verdadeiramente fixeran a metamorfose foran eles e non o fillo e irmán que abandonaran no seu cuarto, sen saber que a única rareza é traizoarse un mesmo.</p>
<p align="justify"> Artigo de opinión <a href="http://www.apeneira.com/seccion/dia_galiza08/opinion_9.php">publicado no especial 25 de Xullo</a> do xornal A Peneira.</p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://www.iscagz.org/metamorfose-ideoloxica/feed/</wfw:commentRss>
		</item>
		<item>
		<title>Isca no 25 de Xullo: a mocidade independentista faise escoitar</title>
		<link>http://www.iscagz.org/isca-no-25-de-xullo-a-mocidade-galega-pola-independencia/</link>
		<comments>http://www.iscagz.org/isca-no-25-de-xullo-a-mocidade-galega-pola-independencia/#comments</comments>
		<pubDate>Mon, 28 Jul 2008 16:10:48 +0000</pubDate>
		<dc:creator>admin</dc:creator>
		
		<category><![CDATA[En destaque]]></category>

		<category><![CDATA[25 de Xullo]]></category>

		<category><![CDATA[día da patria]]></category>

		<category><![CDATA[festigal]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.iscagz.org/isca-no-25-de-xullo-a-mocidade-galega-pola-independencia/</guid>
		<description><![CDATA[


Isca! aportou mais un ano todos os seus activos humanos e materiais para conseguir que a voz da mocidade independentista se ouvise na manifestación do 25 de Xullo en Compostela. Como parte integrante da Fronte Patriótica , do Bloque Nacionalista Galego, demonstramos neste Día da Patria a pertinencia das vindicacións históricas do nacionalismo no referente [...]]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p align="center"><a href="http://www.iscagz.org/wp-content/uploads/2008/07/pegata-c.png" title="pegata-c.png"></a></p>
<p style="text-align: center"><a href="http://www.iscagz.org/wp-content/uploads/2008/07/pegata-c.png" title="pegata-c.png"></a></p>
<p align="justify"><a href="http://www.iscagz.org/wp-content/uploads/2008/07/pegata-c.png" title="pegata-c.png"><img src="http://www.iscagz.org/wp-content/uploads/2008/07/pegata-c.png" alt="pegata-c.png" width="450" height="210" /></a><strong>Isca!</strong> aportou mais un ano todos os seus activos humanos e materiais para conseguir que a voz da mocidade independentista se ouvise na manifestación do 25 de Xullo en Compostela. Como parte integrante da Fronte Patriótica , do Bloque Nacionalista Galego, demonstramos neste Día da Patria a pertinencia das vindicacións históricas do nacionalismo no referente á nosa situación de dependencia colonial e da necesidade de encetar un proceso de autodeterminación co horizonte estratéxico dunha Galiza soberana.</p>
<p align="justify"><a href="http://www.iscagz.org/wp-content/uploads/2008/07/25-julho-08-1.JPG" title="25-julho-08-1.JPG"><img src="http://www.iscagz.org/wp-content/uploads/2008/07/25-julho-08-1.JPG" alt="25-julho-08-1.JPG" align="left" width="264" height="197" /></a>Neste Día Nacional, no cual se conmemoraba o 20º aniversario da fundación de <a href="http://www.galizanova.org/">Galiza Nova</a>, afortalamos notábelmente a nosa presenza , multiplicando os esforzos por transmitir á mocidade os princípios nos que se basea a loita pola emancipación nacional e o socialismo. Así pois, participamos na comitiva moza mais nutrida que se lembra nos últimos anos, vindicando unha mocidade activa a prol da independencia e lembrando, tal e como refería a nosa faixa principal, que &#8220;con España non temos futuro&#8221;. A palabra de orde foi contaxiada de forma entusiasta ao resto dos participantes da manifestación do BNG, e mesmo nunha Quintana ateigada polos miles de nacionalistas que este 25 foran demostrar o seu compromiso con Galiza se puido ouvir con forza o berro de &#8220;Independencia&#8221;, facto que reseñaron os meios de comunicación, así como a notábel presenza de bandeiras vermellas coa fouce e o martelo, símbolo da loita polo socialismo. Tamén participamos con notábel éxito no Festigal, onde mostramos a edición do <a href="http://iscagz.org/biblioteca/caderno-xohan-xesus-gonzalez/">caderno sobre Xohán Xesús González</a>, precursor da confluencia entre o nacionalismo arredista e o socialismo, así como o resto do noso material, bandeiras e camisolas.</p>
<p align="justify"><a href="http://www.iscagz.org/wp-content/uploads/2008/07/25-julho-08-6.JPG" title="25-julho-08-6.JPG"><img src="http://www.iscagz.org/wp-content/uploads/2008/07/25-julho-08-6.JPG" alt="25-julho-08-6.JPG" align="left" width="259" height="194" /></a>Durante o percorrido da manifestación da Fronte, visibilizáronse dúcias de cartaces asinados pola nosa organización, con lendas tales como &#8220;Construíndo Poder Popular&#8221;, &#8220;Na Galiza en Galego&#8221;,  &#8220;Construír a independencia&#8221; ou &#8220;Todas libres nunha terra liberada&#8221;. Contribuimos co noso esfozo a dar o salto que o nacionalismo galego precisa, vindicando unha Fronte que poida comunicar sen complexos nen ataduras o proxecto histórico de emancipación nacional e expresando de maneira crítica, xunto co <a href="http://www.polabase.net/">Movemento Pola Base</a>, a nosa percepción a cerca das cesións ideolóxicas dos sectores institucionais.</p>
<p align="justify"><a href="http://www.iscagz.org/wp-content/uploads/2008/07/25-julho-08-15.JPG" title="25-julho-08-15.JPG"><img src="http://www.iscagz.org/wp-content/uploads/2008/07/25-julho-08-15.JPG" alt="25-julho-08-15.JPG" align="left" width="255" height="190" /></a>É necesário o retorno ás vindicacións nacionalistas, a clarificación ideolóxica, apresentármonos como o que somos perante o pobo galego sen ambigüidades nen exclusións. Só así conseguiremos que o nacionalismo galego volte ao vieiro do que nunca se debera ter apartado. É pois que neste 25 de Xullo queremos recordar e expresar á mocidade galega os princípios fundacionais do BNG, afirmando a súa actual vixencia:</p>
<p align="justify"><strong>Galiza é unha Nación</strong><br />
E polo tanto ten direito á autodeterminación política que, de ser real, ten que concretarse nunha alternativa de Soberanía Nacional, marco imprescindibel para exercer o control popular de todos os recursos da sociedade galega.O povo galego, consecuentemente, ten direito a exercer o poder constituinte que desemboque no pleno exercício da Soberanía Nacional.</p>
<p align="justify"><strong>Galiza e o colonialismo</strong><br />
Partindo do feito de que Galiza está sometida a unhas relacións de dependéncia colonial, a actividade política encamiña-se a cortar esa dependéncia.</p>
<p align="justify"> O obxectivo de ISCA! é anovar a praxe que a día de hoxe confunde a parte da militancia nacionalista e fai mesmo dubidar da capacidade transformadora do proxecto político nacional, conseguindo que parte da mocidade caia no desánimo e na inactividade. Voltamos ilusionar, voltamos mobilizar às mozas e mozos galegos, voltamos propagar a idea de que con España non temos futuro. Só con esta enerxía se lograrán os nosos obxectivos, que pasan por unha Galiza Nova orgullosa de sí própria, da súa orixe política: esa é a mellor homenaxe que podemos facerlle  no seu 20º aniversario.</p>
<p align="justify"><a href="http://www.iscagz.org/wp-content/uploads/2008/07/25-julho-08-25.JPG" title="25-julho-08-25.JPG"><img src="http://www.iscagz.org/wp-content/uploads/2008/07/25-julho-08-25.JPG" alt="25-julho-08-25.JPG" align="left" width="238" height="177" /></a>Traballamos por crear, por aportar, por sumar, por renovarnos constantemente e loitar contra os novos desafíos que se nos plantexan, nunca pola exclusión nen pola negación do traballo dos compañeiros e compañeiras. Aguardamos , pois, que os sectores institucionalistas escoiten a voz atronadora dunha mocidade nacionalista que, neste 25 de Xullo berrou con nova forza e impulso a prol da Independencia Nacional e vindicou un cambio de rumbo que permita chegar ao noso horizonte estratéxico, que é, sempre foi e sempre será a Independencia Nacional e consecución dunha Galiza popular.</p>
<p align="justify">O noso proxecto político renovador precisa da túa implicación. É pois que te convidamos a unirte ao proxecto de ISCA!, para nós o mais consecuente coa tradición histórica da mocidade nacionalista en Galiza, o único que pode anovar as ilusións  das mozas e mozos. Para o ano vindeiro aguardamos verte na nosa comitiva e contribuindo de novo a atronar a praza da Quintana e as rúas de Compostela co berro liberador e democrático da Independencia.</p>
<p align="justify"><strong>Organízate e loita con nós!</strong></p>
<p align="justify"><a href="http://www.iscagz.org/disponibilizamos-video-da-nosa-participacion-no-25-de-xullo/">Actualizado o 15/08: Visita o vídeo da mobilización do 25 de Xullo </a></p>
<p align="justify"><a href="http://iscagz.org/biblioteca/dia-da-patria-2008/">Visita a galería completa de imaxes da nosa participación no 25 de Xullo.</a></p>
<p align="justify"><a href="http://iscagz.org/biblioteca/caderno-xohan-xesus-gonzalez/">Le e descarga o caderno de Xohán Xesús González.</a></p>
<p align="justify"><a href="http://iscagz.org/biblioteca/rebater-25-x-2008/">Le e descarga o Rebater deste 25 de Xullo.</a></p>
<p align="justify"><a href="http://www.iscagz.org/wp-content/uploads/2008/07/0807diadapatria.jpg" title="0807diadapatria.jpg"><img src="http://www.iscagz.org/wp-content/uploads/2008/07/0807diadapatria.jpg" alt="0807diadapatria.jpg" align="left" /></a>Pola súa parte, o MPB (Movemento Pola Base) tamén participou cunha importante comitiva no 25 de Xullo, portando 2 faixas pola independencia e o socialismo. Podes ler na súa páxina web a <a href="http://www.polabase.net/index.php?option=com_content&amp;view=article&amp;id=171:o-movemento-pola-base-no-dia-da-patria&amp;catid=38:galiza&amp;Itemid=57">crónica da mobilización. </a></p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://www.iscagz.org/isca-no-25-de-xullo-a-mocidade-galega-pola-independencia/feed/</wfw:commentRss>
		</item>
		<item>
		<title>Xohán Xesús González: socialista e independentista</title>
		<link>http://www.iscagz.org/xohan-xesus-gonzalez-socialista-e-independentista/</link>
		<comments>http://www.iscagz.org/xohan-xesus-gonzalez-socialista-e-independentista/#comments</comments>
		<pubDate>Mon, 28 Jul 2008 14:18:04 +0000</pubDate>
		<dc:creator>admin</dc:creator>
		
		<category><![CDATA[outras novas]]></category>

		<category><![CDATA[memoria]]></category>

		<category><![CDATA[xohan xesus gonzalez]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.iscagz.org/xohan-xesus-gonzalez-socialista-e-independentista/</guid>
		<description><![CDATA[Xohán Xesús González (1895-1936) senta o precedente da confluencia entre nacionalismo arredista e o socialismo. Falar del é falar de alguén cun afán de superación incríbel, cunhas ansias de aprendizaxe encomiábeis, cunha capacidade de traballo asombrosa e unha coherencia e valentía políticas propias dun creador. ]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p><a href="http://www.iscagz.org/wp-content/uploads/2008/07/xohan-xesus.png" title="xohan-xesus.png"></a></p>
<p style="text-align: center"><a href="http://www.iscagz.org/wp-content/uploads/2008/07/xohan-xesus.png" title="xohan-xesus.png"><img src="http://www.iscagz.org/wp-content/uploads/2008/07/xohan-xesus.png" alt="xohan-xesus.png" /></a></p>
<p><strong>Texto de Héitor Picallo Fuentes</strong></p>
<p align="justify"> Falar de Xohán Xesús González é falar de alguén cun afán de superación incríbel, cunhas ansias de aprendizaxe encomiábeis, cunha capacidade de traballo asombrosa e unha coherencia e valentía políticas propias dun creador. Isto demostrarao en tan só 16 anos de vida pública desenvolvida fundamentalmente en Compostela: xeografía que bebeu o sangue da súa morte e o letargo das súas ideas (hoxe renacidas nalgunhas organizacións políticas da Nación Galega!).<br />
Nacera no lugar de Sebil (Cequeril-Cuntis) o 9 de novembro de 1895 nunha casa humilde, de labregos e anónimos artistas da pedra, nunha terra pola que se ouvía o segredo Verbo dos Arghinas.</p>
<p align="justify">Evidentemente traballou as leiras da familia durante a súa infancia e incluso colaborou nas tarefas do agropecuarias cando xa era unha persoa de prestixio na Compostela de preguerra. De mozo, comezou co oficio de canteiro, mais no solpor dos anos dez pasa pola Escola Normal de Compostela co propósito de se facer mestre, e como tal exercerá tan só uns anos, quizais porque escribir e loitar polos dereitos cidadáns e por unha Galiza Ceibe eran as súas maiores teimas e o seu claro horizonte vital. Verémolo deste xeito en destacados xornais daquel entón, incluso como correspondente de varios deles, por exemplo en El Pueblo Gallego (Vigo). A súa sinatura ficou en rotativos como El Compostelano, La Zarpa (Ourense), El Progreso (Pontevedra)&#8230; e así até un mínimo de 25, entre revistas e xornais nacionais, estatais e da Galiza exterior. Funda, asemade, dúas publicacións periódicas: El País Gallego (1927) e Amañecer (1933), porén participará na creación dunha terceira, titulada Trabajo, que era o voceiro do partido socialista de Santiago (do cal se arreda ao pouco de fundalo, en xullo de 1931, por mor das desavinzas ideolóxicas que mantiña con esa organización).</p>
<p align="justify">No eido da literatura é autor das seguintes pezas dramáticas: Carmiña (representada en 1922), Felisa (1924, edit. 2007),&#8230; Como vate, ten un único poemario titulado Agarimos (1921), no entanto destaca coa narrativa, sendo o primeiro novelista erótico galego no idioma nacional: Teresiña (1924, inédita), Ana María (1925), A Filla da Patrona (1926) e A modelo de Paco Asorey (1933). Rosario Doval e A Rayola son títulos que non publicaría por mor do Golpe Militar do 36. No apartado do ensaio sociopolítico saca do prelo outras catro obras: Hacia una morfología de la vida gallega (1925), O romanticismo de mañán (cara a 1930), En pé campesiños (1933) e Regionalismo Nacionalismo Separatismo (1933). Igualmente por causa do levantamento fascista non vería a luz o seu ensaio titulado Gelmírez.</p>
<p align="justify">Nos últimos instantes da ditadura de Primo de Rivera pasará pola facultade de Dereito, ao tempo que funda con Arturo Cuadrado a libraría-editorial Niké, pola que adoitaban discorrer membros da FUE (Federación Universitaria de Estudantes) de Santiago, posto que estaba especializada en temas políticos (de esquerdas, socialistas e marxistas) así como novelísticos, fundamentalmente. Traballará como avogado en Compostela e terá o seu despacho no 46 da Rúa Nova.<br />
En eidos da loita política, alén da súa actividade sindical na UGT, milita no PSOE, e acada a presidencia da ASS: Agrupación Socialista de Santiago, mais distánciase daquel por mor de discrepancias ideolóxicas, que subxugaban ao PSOE no centralismo e no rexeitamento do autonomismo galego. Aínda que en 1931 funda a ANC (Agrupación Nazonalista Compostelana), un ano antes xa propuxera a creación do PLG (Partido Laborista Galego). En 1932 crea a USG (Unión Socialista Galega), primeira agrupación da historia do noso país onde se conxuga o socialismo, o marxismo e o nacionalismo independentista.</p>
<p align="justify">Poderíanse achegar moitos parágrafos sobre dela, pero quizais é significativo aquel que, tirado na súa obra Regionalismo Nacionalismo Separatismo, di así: &#8220;Non me importan os votos, nin pretericións de ningún partido e se a Unión Socialista Galega non é unha agrupación política de moitos centos de afiliados, ten os suficientes para manter en pé esta idea nacionalista galega que eu defendo sen máis aspiracións que acadar, cos bos e cos xenerosos, unha independencia completa da nosa terra, porque nada nin ninguén nos pode obrigar a ficar unidos a un Estado que significa, para nós, unha ruína inminente e un perigo constante&#8221;.</p>
<p><a href="http://www.iscagz.org/xohan-xesus-gonzalez-socialista-e-independentista/2/">Segue na seguinte páxina </a></p>
<p align="justify"><a href="http://www.iscagz.org/wp-content/uploads/2008/07/isca-caderno-de-xohan-xesus-gonzalez.pdf" title="Caderno Xohán Xesús González">Caderno Xohán Xesús González</a></p>
<p align="justify"><a href="http://iscagz.org/biblioteca/caderno-xohan-xesus-gonzalez/">Ver na Biblioteca </a></p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://www.iscagz.org/xohan-xesus-gonzalez-socialista-e-independentista/feed/</wfw:commentRss>
		</item>
		<item>
		<title>Morreu Ramom Muntxaraz</title>
		<link>http://www.iscagz.org/morreu-ramom-muntxaraz/</link>
		<comments>http://www.iscagz.org/morreu-ramom-muntxaraz/#comments</comments>
		<pubDate>Tue, 01 Jul 2008 10:25:09 +0000</pubDate>
		<dc:creator>admin</dc:creator>
		
		<category><![CDATA[breves]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.iscagz.org/morreu-ramom-muntxaraz/</guid>
		<description><![CDATA[Esta segunda pola manhá espertavamos com a triste nova do passamento de Ramom Muntxaraz, histórico militante nacionalista [...]]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p>Esta segunda pola manhá espertavamos com a triste nova do passamento de Ramom Muntxaraz, histórico militante nacionalista, logo dumha prolongada doença que aínda assim, nom lhe impediu coordenar a homenagem a FOZ que recentemente tinha lugar em Compostela. Ramom chegava a Galiza a fins dos setenta, onde se uniu à UPG, participando logo na fundaçom do BNG, e mais tarde militando no PCLN, FPG e APU, e recentemente em Causa Galiza. Como psiquiatra de profissom, fundou a associaçom Gaiola que pula pola integraçom de pessoas com dificuldades mentais.</p>
<p>Desde Isca lamentamos e expressamos o nosso pésame pola morte deste companheiro que lutou pola emancipaçom social e nacional. A luita segue!</p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://www.iscagz.org/morreu-ramom-muntxaraz/feed/</wfw:commentRss>
		</item>
		<item>
		<title>Do ninho da língua portuguesa</title>
		<link>http://www.iscagz.org/do-ninho-da-lingua-portuguesa/</link>
		<comments>http://www.iscagz.org/do-ninho-da-lingua-portuguesa/#comments</comments>
		<pubDate>Wed, 25 Jun 2008 11:51:21 +0000</pubDate>
		<dc:creator>admin</dc:creator>
		
		<category><![CDATA[breves]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.iscagz.org/do-ninho-da-lingua-portuguesa/</guid>
		<description><![CDATA[Especialmente galega é a raiz brasileira em termos de língua, mas essa memória pode estar apagada no futuro. Por isso, tomo para mim, galego, a obrigação e a honra de recordá-lo[...]]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p><strong>Carlos Quiroga</strong></p>
<p align="justify">Especialmente galega é a raiz brasileira em termos de língua, mas essa memória pode estar apagada no futuro. Por isso, tomo para mim, galego, a obrigação e a honra de recordá-lo, para o futuro da arqueóloga, os vestígios que, hoje, ainda há na Galiza.</p>
<p>Prezada arqueóloga do futuro:</p>
<p align="justify">É difícil escapar à suspeita de esta carta ser mais para os presentes, para uns aos outros nos propormos um levantamento caprichoso do que temos em volta, compreendermo-nos mais, acreditarmos melhor que aquilo em que acreditamos vale a pena. E há ainda a suspeita de que, se alguém vier munido num dia longínquo de escafandro informático, pretendendo examinar de verdade o passado, preferirá escavar em bits mais desprevenidos. Mas, mesmo assim, acredito porque devo. E escrevo. Porque se escreve para guardar a identidade para uma espécie de filhos que se há de ter, e eu tenho uma identidade para salvar, sem sombra de metáfora, para quem vier aqui mergulhar, filho, filha (e mulher sabe ler mais e melhor), para arqueóloga futura que se lembre de voltar aqui para abrir garrafas puxadas com premeditação ao mar do tempo.</p>
<p align="justify">Venha, então, a arqueóloga e, quando localizar estes vestígios e explorar este quadrante, terá datado o material por referências várias. Mas desconfie da interpretação dos achados e da reconstituição correta desta civilização antiga. O quadrante é genericamente brasileiro, os contributos vários e todos para ele vertidos, mas este concreto tijolescrito que avalia é puramente galego - vértice de toda a brasilidade.</p>
<p align="justify">Trabalhando numa ciência auxiliar da História, por esta saberá a arqueóloga que especialmente galega é a raiz brasileira em termos de língua, mas essa memória pode estar apagada na datação dos vestígios que agora toma. Por isso, tomo para mim, galego, a obrigação e a honra de recordá-lo, nos alvores do século que está explorando, no limite de uma sobrevivência, pois neste espaço se alcança um tempo que pode apagar, para o futuro da arqueóloga, os vestígios que, hoje, ainda há na Galiza.</p>
<p align="justify">Por haver ainda hoje, levanto a voz e digo. Hoje e o presente é o único que agora me move a escrever em galego. Hoje e o poder ter aqui esta voz, ecoando no quadrante brasileiro da Carta Maior, é o modo de elevar também uma oração rogando por algum futuro para esta língua na Galiza. Oxalá a arqueóloga não precise mais saber porque sabe. Ao presente é infelizmente necessário. E mais algum pormenor que dar.</p>
<p align="justify">Acabo de regressar fisicamente do Brasil. Passei do calor tropical da Bahia ao frio nos dedos dos pés em Curitiba. A gente me tratou bem, durante dias, a gente percebia &#8220;um sotaque especial&#8221;, durante as palestras, a gente percebia, e percebia durante todo o tempo. Acabo de regressar do Brasil a Santiago de Compostela, na Galiza, e sinto os olhos mais grandes só por isso, por vir de ver esse imenso país. Porque a Galiza é fisicamente pequena, cabe bem na mão do Brasil, embora esteja hoje no punho da Espanha. Mas há um entendimento possível com o Brasil, um entendimento para a Galiza necessário (e até urgente), pois no perceber está a ligação, no entendimento a nossa preservação e, se ao Brasil sempre sobrou futuro, se à Galiza só sobra passado, o meu trabalho de escrever é tentar essa troca.</p>
<p align="justify">Venho de ver gente no Brasil de todas as cores, de todas as raças, morando nas suas cidades e no seu grande país algo desprevenidamente, algo provisoriamente, mesmo algo depredadoramente, como sentindo a falta de passado e à espera de que a passagem do tempo o fabrique e a eles naturalize. Passado medieval emprestaríamos nós para as bocas, tomassem para o Museu da Língua paulista e para as suas conversas ilustradas, e em troca guardassem eles apenas conhecimento de que existimos e emprestassem algo do seu sobrante futuro para a arqueóloga nos encontrar ainda vivos. Se não nos encontrar, não terá servido de muito a luta por que me bato, a escrita que agora procuro, a ponte dos olhos em que, com a vida toda, quero transportar do grande para o pequeno. O sonho de uma identidade salva que uns poucos ainda curtimos. Se isso não acontecer, fique ao menos alguma informação do estado do mundo nesta questão, seguramente menor entre outros dramas maiores.</p>
<p align="justify">A arqueóloga terá observado na História como foi inevitável e até tonificante o contato de culturas e línguas, porque elas levitavam no nosso tempo entre os nossos corpos expostos ao ar que respiramos, onde há vírus circulando, e a linguagem comportava-se muito como um vírus. Mas terá observado também como uns poucos desses vírus teriam alcançado um vigor feroz, causado doenças e mortes nos corpos pequenos. Talvez no tempo da arqueóloga exista já uma única língua global conseqüência disso. Um terço das línguas do planeta corre risco de extinção no momento em que escrevo, e cumpre ter um corpo grande e forte - como o do Brasil - para que entradas como as do inglês sejam tonificantes e não mortais. Talvez no tempo da arqueóloga o inglês seja já completamente língua planetária. Talvez se tenham preservado pela educação atmosferas menores, que tivessem coeexistido em simultâneo, porque a gente aprende mais de uma língua. Mas também pode que ao mesmo tempo toda a profecia do Fernando Pessoa se acabasse por verificar, o inglês língua universal, sim, para a materialidade, mas o português língua universal&#8230; para a espiritualidade!</p>
<p align="justify">A Galiza não sabe o que é o Quinto Império pessoano, mas no seu corpo pequeno alguns de nós guardamos a memória destas utopias grandes, não por imperialismo, mas por necessidade de seguirmos vivos. De a Galiza seguir viva. A morte da língua não pareceu um risco nunca grave apesar dos séculos de dominação espanhola. Nem a Compostela de que escrevo, e que seguramente cabe toda no campus da USP paulista, e à qual chegaram línguas de todas as cores na boca de milhares de pessoas durante séculos, nem ela abalou na sua identidade por isso. Mas isso era antes do intenso ciclo atual de globalização, antes das facilidades de informação e comunicação proporcionadas pela tecnologia avançada, antes das forças internacionalistas que se contrapõem à preservação das diversidades culturais. Antes do sistema econômico-financeiro global que precisa da globalidade para se manter em expansão contínua.</p>
<p align="justify">A integração da Espanha à União Européia trouxe alguma conseqüência nefasta para a preservação da cultura galega, porque acelerou a radiação espanhola. Chegaram fundos estruturais e melhorou a qualidade de vida material, vias de comunicação, tecnologia, e como conseqüência maior presença do espanhol. A criação de uma euro-região, a eliminação da fronteira física com Portugal, parecia a grande oportunidade, pois Bruxelas dotou generosos programas comunitários Interreg para favorecer a aproximação cultural. Mas os milhões destinados a essa finalidade foram geridos durante anos na Galiza pelos governos da direita espanhola, que na realidade dificultaram o encontro. Recusaram o pedido de ensinar português nas escolas e ainda hoje não se pode ver na Galiza a televisão portuguesa do lado.</p>
<p align="justify">Se persiste a radiação do espanhol a esta velocidade, a identidade galega vai sumir. A única hipótese é que a radiação venha do Brasil, da lusofonia, da utopia. Por isso alguns teimamos em escrever o galego com a ortografia do português, aliás a própria. Reintegracionismo. O pouco contato que os meios espanhóis consentiram com a cultura em português permite aos jovens descobrirem que o galego nativo serve para ler e perceber de um modo que os &#8220;só espanhóis&#8221; não podem. No conglomerado cultural de um angolano ou de um brasileiro já existem elementos diferentes dos de um galego, mas a língua ainda permite o reconhecimento. Música, internet, descobrem uma utilidade que pode ser o motor de preservação da língua galega.</p>
<p align="justify">Na Galiza pequena, há uma cultura dominada, mas viva, nos alvores do século que a arqueóloga investiga. Perder a língua, como está sucedendo a muitas partes do planeta, não parece um drama terrível, e até há quem defenda que a homogeneização do idioma trabalha a favor da harmonia e eficiência globais. Mas eficaz é palavra para negócio, não para coração. O inglês pode dar conta do negócio, mas o negócio das pessoas passa por uma outra harmonia. Assim aconteceu durante séculos na pequena Galiza, em latido ainda harmônico com outras partes do mundo grande, mesmo que a maioria dos galegos desconheçam. Vértice do Brasil, vértice talvez da mesma arqueóloga, se ela já souber no seu tempo, significará que a utopia acordou.</p>
<p align="justify">______________<br />
<em>Carlos Quiroga foi director da Revista Galega de Criaçom O Mono da Tinta (1987-1991) e Professor de Língua e Literatura Galegas no Ensino Secundário. Foi também Chefe do primeiro Departamento de Português em E.O.I. (Escola de Línguas) na Galiza. Foi Bolseiro de investigação da Fundação Calouste Gulbenkian (1991-1992), bolseiro do ICALP, atual Instituto Camões (1992-1993), e prêmio extraordinário de doutoramento. Atualmente é professor titular de literaturas lusófonas na Universidade de Santiago e Diretor do Conselho de Redação da Revista Agália.</em></p>
<p align="justify"><a href="http://www.cartamaior.com.br/templates/materiaMostrar.cfm?materia_id=13417"> fonte original </a></p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://www.iscagz.org/do-ninho-da-lingua-portuguesa/feed/</wfw:commentRss>
		</item>
		<item>
		<title>Trabalhemos como galegos?</title>
		<link>http://www.iscagz.org/trabalhemos-como-galegos/</link>
		<comments>http://www.iscagz.org/trabalhemos-como-galegos/#comments</comments>
		<pubDate>Wed, 25 Jun 2008 11:32:55 +0000</pubDate>
		<dc:creator>admin</dc:creator>
		
		<category><![CDATA[En destaque]]></category>

		<category><![CDATA[explotación]]></category>

		<category><![CDATA[traballo]]></category>

		<category><![CDATA[xunta]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.iscagz.org/trabalhemos-como-galegos/</guid>
		<description><![CDATA[Em 2008, um governo bipartido, com presença de nacionalistas e teoricamente progressista, orgulha-se de que as e os jovens da Galiza tenhamos os “menores custos laborais” do Estado, especialmente acentuados de compará-los com as “comunidades” mais desenvolvidas, e chama as empresas a aproveitar que estamos dispostos a trabalhar mais –com “muita produtividade”- a cámbio de menos, porque já se sabe que as galegas e os galegos nom valemos para outra cousa]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p align="justify">O tópico do galego trabalhador a partir o lombo tem mais a ver com a exploraçom do nosso povo na história que com umha natureza intrinsecamente masoquista que tende a fazer-nos perpetuar o apego pela maldiçom bíblica. Ainda que Paul Lafargue citara, no <a href="http://www.ebooksbrasil.org/eLibris/direitopreguica.html">direito à preguiça</a>, os galegos como umha das raças malditas polo seu amor ao trabalho, ainda que Rosalia <a href="http://bvg.udc.es/paxina.jsp?id_obra=CaGa++++1&amp;alias=Rosal%EDa+de+Castro&amp;id_edicion=CaGa++++1002&amp;formato=texto&amp;pagina=5&amp;cabecera=%3Ca+href%3D%22ficha_obra.jsp%3Fid%3DCaGa++++1%26alias%3DRosal%EDa+de+Castro%22+class%3D%22nombreObraPaxina%22%3ECantares+Galle">denunciara a situaçom dos galegos</a> que iam a Castela como rosas e voltavam “como negros” –significativamente, como outro colectivo ainda mais oprimido historicamente-, ainda que Quino se <a href="http://www.iscagz.org/wp-admin/inspirasse%20num%20galego%20para%20imaginar%20a%20Manolito">inspirasse num galego para imaginar a Manolito</a>, nom acredita-mos em que tenhamos nos genes esa moral protestante – polo menos, non máis que o resto dos povos do nosso contorno, já sumidos no consumismo e o esbanjamento obrigatório- que prima o dinheiro por riba de todo, que vive para trabalhar em vez de trabalhar para viver.</p>
<p align="justify">Polo contrário, fomos forçados a trabalhar muito por muito pouco, e em muitas ocassons fora da Terra. Em 1854, as Cortes Espanholas a<a href="http://www.lajiribilla.cu/2007/n325_07/memoria.html">provavam um projecto de “colonos” galegos em Cuba</a>, ainda colónia espanhola, practicamente como escravos e por menos salário que os jornaleiros livres na ilha. Os que se rebelaram foram enviados ao “cepo”.</p>
<p align="justify">Em 2008, um governo bipartido, com presença de nacionalistas e teoricamente progressista, orgulha-se de que as e os jovens da Galiza tenhamos os “<a href="http://www.investingalicia.com/recursos-humanos.html">menores custos laborais” do Estado</a>, especialmente acentuados de compará-los com as “comunidades” mais desenvolvidas, e chama as empresas a aproveitar que estamos dispostos a trabalhar mais –com “muita produtividade”- a cámbio de menos, porque já se sabe que as galegas e os galegos nom valemos para outra cousa. Sinala também que estamos muito qualificados, que estudamos como nunca para que nos explorem como sempre, e a formaçom nom é nengum inconvinte para que nos sigam a pagar tam pouco.</p>
<p align="justify"><a href="http://www.iscagz.org/wp-content/uploads/2008/06/explotacion1.png" title="explotacion1"></a></p>
<p style="text-align: center"><a href="http://www.iscagz.org/wp-content/uploads/2008/06/explotacion1.png" title="explotacion1"><img src="http://www.iscagz.org/wp-content/uploads/2008/06/explotacion1.png" alt="explotacion1" width="450" height="158" /></a></p>
<p align="justify">O cinismo nom pode ser maior. O conselheiro de Economia têm repetido as mesmas fórmulas neoliberais ante a crise: recomendar a contençom salarial para as e os trabalhadoras/es, sem chamar a atençom sobre onde é que se concentrarom todos os benefícios na época de bonança –e ainda hoje, onde os grandes bancos anúnciam novos récords-. Polo contrário, essa contençom nom a aplicam aos salários dos deputados e dos altos cargos, que se asseguram um sobre-soldo que por si só supera o salário de boa parte da mocidade, tal e como eles mesmos reconhecem.</p>
<p align="justify">&nbsp;</p>
<p align="justify">Nada deveria surprender-nos, nos tempos em que na Uniom Europeia se recuperam os campos de concentraçom para pessoas que nom cometerom delito nengum, quando se pretende retroceder mais alá do 1º de Maio e instalar as 65 horas de trabalho semanais, depois de que a socialdemocracia tentara exterminar a tradiçom de esquerda do século passado mentres impulsava a precariedade e desregulaçom laboral, as empresas de trabalho temporal e a integraçom definitiva do Estado Espanhol no capitalismo.</p>
<p align="justify">Vivemos numha lógica criminosa na que nom há nada a fazer. Até a sua vulgata de produtividade, custos laborais, excelente disposiçom ao trabalho, entorno laboral excelente… é aborrecível. Nem os nossos sonhos nem as nossas vidas, parecem ser importantes para a Junta. Em efeito, para o capitalismo nom há pessoas, senom só recursos humanos, nom há terra, senóm só recursos naturais que podem produzir benefícios. As mercadorias e os índices da bolsa nom sofrem e nom se lhes podem ajustar contas nem pedir responsabilidades. No entanto, ficamos com os sonhos e com a raiva: nunca estivo tam claro que hoje nom se pode cambiar nada sem cambiá-lo tudo.</p>
<p style="text-align: center"><a href="http://www.iscagz.org/wp-content/uploads/2008/06/explotacion3.png" title="explotacion3"><img src="http://www.iscagz.org/wp-content/uploads/2008/06/explotacion3.png" alt="explotacion3" width="450" height="237" /></a></p>
<p align="justify"><a href="http://www.iscagz.org/wp-content/uploads/2008/06/explotacion4.png" title="explotacion4"></a></p>
<p style="text-align: center"><a href="http://www.iscagz.org/wp-content/uploads/2008/06/explotacion4.png" title="explotacion4"><img src="http://www.iscagz.org/wp-content/uploads/2008/06/explotacion4.png" alt="explotacion4" width="450" height="88" /></a></p>
<p align="justify"> <a href="http://www.iscagz.org/wp-content/uploads/2008/06/explotacion2.png" title="explotacion2"></a></p>
<p style="text-align: center"><a href="http://www.iscagz.org/wp-content/uploads/2008/06/explotacion2.png" title="explotacion2"><img src="http://www.iscagz.org/wp-content/uploads/2008/06/explotacion2.png" alt="explotacion2" width="450" height="115" /></a></p>
<p>Ligaçons relacionadas: <a href="http://www.investingalicia.com/recursos-humanos.html">http://www.investingalicia.com/recursos-humanos.html</a></p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://www.iscagz.org/trabalhemos-como-galegos/feed/</wfw:commentRss>
		</item>
		<item>
		<title>Esta é a &#8220;Europa social&#8221;: mais jornada, menores salários</title>
		<link>http://www.iscagz.org/esta-e-a-europa-social-mais-jornada-menores-salarios/</link>
		<comments>http://www.iscagz.org/esta-e-a-europa-social-mais-jornada-menores-salarios/#comments</comments>
		<pubDate>Fri, 20 Jun 2008 11:18:54 +0000</pubDate>
		<dc:creator>admin</dc:creator>
		
		<category><![CDATA[breves]]></category>

		<category><![CDATA[65-horas]]></category>

		<category><![CDATA[explotación]]></category>

		<category><![CDATA[ue]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.iscagz.org/esta-e-a-europa-social-mais-jornada-menores-salarios/</guid>
		<description><![CDATA[A Uniom Europeia aprovou na madrugada da terça-feira passada a extensom da semana de trabalho para as 65 horas além das tradicionais 48 horas, um direito social consagrado há 91 anos [...]]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p align="justify">A Uniom Europeia aprovou na madrugada da terça-feira passada a extensom da semana de trabalho para as 65 horas além das tradicionais 48 horas, um direito social consagrado pela Organizaçom Internacional do Trabalho (OIT) há 91 anos. Em concreto os ministros de Trabalho aprovaram a proposta da presidência eslovena que vai permitir a cada Estado modificar a legislaçom para elevar a semana laboral de 48 horas até 60, em casos gerais, e até 65 para certos profissionais, como os médicos.</p>
<p align="justify"><a href="http://www.iscagz.org/wp-content/uploads/2008/06/oitohoras.jpg" title="oitohoras"><img src="http://www.iscagz.org/wp-content/uploads/2008/06/oitohoras.jpg" alt="oitohoras" width="272" align="left" height="171" /></a>A iniciativa de aumentar a jornada laboral levava três anos a rondar polos gabinetes da Uniom mas estava paralisada pola opossiçom de estados como o da França, o Espanhol e o de Itália, que exerciam a minoria de bloqueio. Com a vaga de ultradireitismo no continente, e a chegada de Silvio Berlusconi ao poder, a Itália recuou na de defesa desse direito social, e o presidente francês Nicolas Sarkozy pactou com a Gram-Bretanha em que a França apoiava o aumento da jornada e Londres a reforma das agências de trabalho temporário, outra directiva que se discute paralelamente. O projecto de lei ainda precissa do aval do Parlamento Europeu, e segundo os meios do sistema, diversos Estados como o belga, Chipre, Grécia e Hungria apresentaram umha declaraçom na qual dizem que nom aceitam o texto pelo &#8220;retrocesso social&#8221; que esse representa.</p>
<p align="justify">O governo da Espanha mantivo a oposiçom, sequer formal, à directiva que, segundo o próprio ministro do Trabalho socia-liberal, Celestino Corbacho, representa uma regressom social ao século XIX, no que leva razom, mas nom anuncia que fai –ou quê é o que pode fazer- o seu Estado para pará-la. Ainda, pouca hipocrisia pode haver mais grande que dizer isto e abster-se na votaçom de ministros da UE.</p>
<p align="justify">A jornada de oito horas fai parte da tradiçom fundacional do movemento operário, mas foi o froito da correlaçom de forças entre capital e trabalho; também esta nova directiva é reflexo do momento no que nos atopamos, e dum retrocesso que dá vertigem, se pensamos que há quince anos nom existiam nem as empresas de Trabalho Temporal. Desde aqui vai o nosso agradecemento às centrais sindicais espanholas por tantos anos de pacto social, de abraços à patronal e aos governos, de silêncio ante a suba dos preços ou o abaratemento do despedimento quase até a gratiduidade, para condenarmonos à precariedade, o paro e a emigraçom.</p>
<p align="justify">Polo demais, a directiva mostra bem as claras qual é a &#8220;Europa do benestar&#8221; que nos promete esta Uniom, que nega os nossos direitos nacionais e ataca com contundência todos os direitos da classe trabalhadora; supom um exemplo do modelo neoliberal que impom o Tratado de Lisboa, ao serviço das multinacionais e os seus benefícios e contra os povos, as pessoas trabalhadoras e o meio ambiente, e da sua particular receita contra a crise económica que eles provocaram: que a paguemos os de abaixo, com menores salários e jornadas mais longas. Nom é de estranhar que nom se atreveram nem a perguntar-nos com os seus mecanismos formais, direito até perigosso nos tempos de hoje, já que poderiamos agir irresponsavelmente. O nosso papel durante este dias é, para os Estados da UE, assistir aos jogos do seu espectáculo económico-televisivo que semelha ser desporto, e nom pensar.</p>
<p align="justify">A nossa luita nom remata aqui… nem a sua. É de prever que após a aboliçom da jornada de oito horas imporam-se o resto da demandas da patronal, nunca satisfeita quando do que se trata é de aumentar os beneficios: a supresom do salário mínimo, da cobertura sanitária, das férias pagadas… A escravitude assalariada e legalizada, se nom o impedimos com a mobilizaçom e a luita.</p>
<p><a href="http://www.galizacig.com/avantar/novas/11-6-2008/a-cig-aposta-pola-mobilizaci%C3%B3n-contra-pretensi%C3%B3ns-da-ue-de-ampliar-o-tope-da-xornada">Notícia relacionada.</a></p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://www.iscagz.org/esta-e-a-europa-social-mais-jornada-menores-salarios/feed/</wfw:commentRss>
		</item>
		<item>
		<title>Digamo-lo bem alto: Galiza é o nome do país</title>
		<link>http://www.iscagz.org/galiza-e-o-nome-do-pais/</link>
		<comments>http://www.iscagz.org/galiza-e-o-nome-do-pais/#comments</comments>
		<pubDate>Tue, 10 Jun 2008 22:51:05 +0000</pubDate>
		<dc:creator>admin</dc:creator>
		
		<category><![CDATA[outras novas]]></category>

		<category><![CDATA[galiza]]></category>

		<category><![CDATA[nome-do-país]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.iscagz.org/galiza-e-o-nome-do-pais/</guid>
		<description><![CDATA[Perante a última polémica sobre o nome do nosso País, cumpre fazermos algumhas consideraçons. Desde umha perspectiva estritamente lingüística (cousa assaz complexa, já que, como muitos lingüistas afirmam, a sócio-lingüística é parte fundamental da vida dumha língua, e nom periferia) é claro que o único termo sobre o que existe consenso em ser genuinamente galego é Galiza; mesmo entre os mais acedos defensores do isolacionismo como opçom normativa. [...]]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p align="justify">Perante a última polémica sobre o nome do nosso País, cumpre fazermos algumhas consideraçons.</p>
<p align="justify">Desde umha perspectiva estritamente lingüística (cousa assaz complexa, já que, como muitos lingüistas afirmam, a sócio-lingüística é parte fundamental da vida dumha língua, e nom periferia) é claro que o único termo sobre o que existe consenso em ser genuinamente galego é Galiza; mesmo entre os mais acedos defensores do isolacionismo como opçom normativa (Santamarina, <a href="http://vello.vieiros.com/nonomedopais/opinions.html">por exemplo</a>). A polémica entre eles centra-se, entom, em se “Galicia” é umha forma galega ou se, polo contrário, esta pertence ao espanhol (cfr. As Normas ortográficas e morfológicas do idioma galego, na sua enésima versom de 2004; frente ao “Estudo Crítico” destas da AGAL ou <a href="http://www.iscagz.org/wp-content/uploads/2008/06/montero-santalha_galicia-ou-galiza.pdf">Montero Santalha: “Galicia ou Galiza”, 1978</a>)</p>
<p align="justify">Sendo este argumento já suficiente para padronizar Galiza como forma única em qualquer norma, as consideraçons sócio-lingüísticas ao redor deste tema som avondo esclarecedoras, tanto na Galiza em geral como no ámbito do nacionalismo.</p>
<p align="justify"><img src="http://www.iscagz.org/wp-content/themes/overstand_en/images/miniaturas/galiza-nome.png" style="padding-right: 5px" align="left" height="60" width="190" />A primeira afecta à R.A.G. como a autoridade no ámbito da norma. É claro que esta nem sequer é umha Academia de Língua: pouca autoridade deveriam ter sobre este tema urbanistas como Andrés Fernández-Albalat, pessoas ligadas ao ámbito da reflexom filosófica, como Andrés Torres Queiruga, ou à Edafologia, como Francisco Díaz-Fierros, muito respetáveis mas que nom som especialistas do ámbito da codificaçom da língua.</p>
<p align="justify">Mas à parte da incompetência profissional, a R.A.G. tem sido historicamente um órgao apropriado polo espanholismo, e funcionado como agente empecedor da normalizaçom que diz defender: o episódio de Garcia-Sabell, que sendo Delegado do Governo do PSOE , recorreu a obrigatoriedade do conhecimento do galego no Estatuto de Autonomia, chegasse a Presidente da RAG, é avondo significativo. Assim prominentes nacionalistas o entendérom e renunciárom a ingresar nela, como Manuel Maria ou Xosé Manuel Beiras.</p>
<p align="justify">Mas a deriva institucionalista do BNG também afectou ao ámbito da língua, e pessoas ligadas a ele acabárom fazendo parte da R.A.G., o que provocou primeiro umha vergonhosa aceitaçom da norma oficial só ligeiramente maquilhada (do que fazia parte o aceitar parcialmente Galiza como nome do País); e posteriormente, ainda mais grave, a inclusom na proposta de “Estatuto de Naçom” da R.A.G. como criterio de autoridade nesta matéria. Nom duvidamos que seja precisso um órgao padronizador, mas aceitar a RAG como tal significa romper o discurso histórico do nacionalismo e tentar vestir (pobremente) a derrota.</p>
<p align="justify">E por último, se as pequenas mudanças que permitiram justificar a renúncia nom eram suficientes, “La Voz de Galicia” e o espanholismo querem a derrota total: se o BNG nem usava a forma “Galiza” em documentaçom oficial, imagen corporativa ou mesmo em partes de <a href="http://www.galiciaenbrest.org/">campanhas</a> (a da Conselharia de Cultura sobre a presença no evento marítimo de Brest, onde aparecem Galiza e Galicia); isto nom é suficiente. O espanholismo quere banir o nome deste País de qualquer ámbito onde poda ter umha mínima repercussom.</p>
<p align="justify">Porque, ao fim, do que se trata é que Galiza é o nome dum país dono de si próprio e nom submetido, nem politica, nem social nem lingüisticamente; e “Galicia” nom é mais que um país colonizado reduzido a quatro províncias.</p>
<p align="justify"><strong>Isca! sabe onde quer estar, e qual é o futuro que procura: um país livre chamado Galiza.</strong></p>
<p align="justify"><a href="http://www.iscagz.org/wp-content/uploads/2008/06/montero-santalha_galicia-ou-galiza.pdf" title="Montero Santalha (1978) - Galicia ou Galiza?"><u>Descarga asociada</u>: Montero Santalha (1978) - Galicia ou Galiza?</a></p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://www.iscagz.org/galiza-e-o-nome-do-pais/feed/</wfw:commentRss>
		</item>
	</channel>
</rss>
